Jako konkluzję wysunąć wypada dwa zarzuty pod adresem technicznych mediów jawiących w programmatyzowanym nam doświadczeniu naturalnoewolucyjnie nieobecne bycie:
1) Techniczne media jest to maszyna, a właściwie szeroko rozbudowana maszyneria do produkcji wiary: wiary w fantazmatycznie jawiące się przedmiotowe reprezentanty pragnienia. (Rozwinięcie tego zarzutu 'zawarłem w rozdziale drugim i w pierwszym akapicie osiemnastego rozdziału tej książki, nie będę go więc tu ponownie przytaczał).
2) Techniczne media jest to techniczno-inżynieryjny ?ze-staw" (Heideggerowskie Ge-Stell) do zastępowania myślenia medytującego to, co jest (albowiem jawi się z siebie), myśleniem kalkulacyjnym tego, co jest jedynie z technicznej kalkulacji, albowiem jawi się jedynie z technicznej autoprezentacji siebie. Rzecz nieco rozwijając: W technicznej realizacji Nietzscheańskiego koła Wiecznego Powrotu, technicznie jawiące się będzie to zawsze techniczna ?przesyłka ontologiczna" i zarazem szczyt technicznej kalkulacji: pomyślalności tego, co technicznie skalkulowane do jawienia się z technicznej autoprezentacji siebie. Otrzymujemy w ten sposób bycie jako technoewoluującą możliwość bycia dzięki tejże autoprezentacji. Rozwińmy więc ten zarzut: Techniczna realizacja koła Wiecznego Powrotu zwija metafizykę reprezentacji, trzyma myśl w zapomnieniu naturalnoewolucyjnego bycia, w zapomnieniu somnambulicznym, bo utrzymuje myśl kalkulacyjną, której jawi się jedynie to, co będące z technicznej autoprezentacji (teletechnologicznej, biotechnologicznej i nanotechnologicznej). Zmienia to ?istotę człowieka w jego stosunku do samego bytu", a przez to zmienia też i?przeznaczenie istoty samego, bytu". Byt w przeznaczeniu swej istoty jest teraz energetycznym zasobem do jego eksploatacji i możliwościowych, wariantowych, wirtualizujących go wciąż metamorfizacji, nie utrzymywanych ani indywiduacyjnie, ani gatunkowo, dających natomiast merkantylny zysk. Człowiek zaś, ze swej istoty, nie jest już dalej stróżem, strażnikiem doglądającym bytu w metafizycznych jego przedstawieniach, nie jest więc bytu tego pasterzem, lecz jako ?nad"-, ?postczłowiek" jest również tylko energetyczno-popędowym zasobem do jego technicznych i merkantylnych eksploatacji i możliwościowych, wariantowych, wirtualizujących go nieustających metamorfizacji. Nie utrzymywanych ani indywiduacyjnie, ani gatunkowo, lecz proponowanych jako atrakcyjne nowości na rynku w czysto marketingowej logice ofertowej.

Spis treści:

1. 0 mediach realizujących utopię pedagogiczną i o mediach realizujących utopię eugeniczną; o dwóch ntropotechnikach-humanistycznej i posthumanistycznej

2. Pierwsze zbliżenia do istoty kina (i ostatnie z nich wnioski...)

3. Kruszenie słowa przez maszyny tekstualne

4. Tezy do krytyki władzy sądzenia urzeczywistnianej za pośrednictwem mediów

5. Ekran, zasłona obecności

6. Niematerialne wtórniki, medialne klony, wirtualne awatary: problematyka toż samości w elektronicznej erze kultury

7. Od obrazów artystycznych do obrazów medialnych

8. Tożsamość medialna, tożsamość wirtualna, tożsamość merkantylizująca popędy

9. Człowiek w dobie mediów; media w dobie biotechnologii

10. Telematycznie i patafizycznie być w zdarzeniu, poza komunikacją poprzez znaki. (Kosmologia niematerialnych światów teleobecnych)

11. Sytuacja ?sztuki po sztuce" w erze technokultury audiowizualnej (pierwszej kultury biotechnosytemowej)

12. Symulakr - nowy rodzaj holocaustu: pustoszenie językowo-dyskursywnej i dziedzicznie kodowanej pamięci za pomocą stawania się wspomnienia z komutacji pamięciowych danych technicznego systemu ich wszechkoneksji

13. Medialnie uwarunkowany mind-body problem - pierwszy problem mediów o naturze biotechnosystemowej (wspólnej mediom i biotechnologii)

14. Współczesny zaawansowany technologicznie podbój przyrody jako techniczna realizacja nieśmiertelności poprzez zniesienie antagonistycznej jedności przeciwieństw życia i śmierci

15. Globalizm versus uniwersalizm, czyli (techniczne) usieciawianie zamiast (biologicznego i kulturowego) kodowania połączeń. Rozważania o technicznym rozpraszaniu pamięciowych kodyfikacji połączeń

16. Teletechnologiczna programmatyzacja zmysłowości albo ?estetyka znikania". Rozważania o teletechnologicznym medium obrazu

17. Techniczna komunikacja i właściwy jej (wszech)koneksjonistyczny subsymboliczny paradygmat - wyzwanie dla humanistyki i kulturoznawstwa

18. Zglobalizowana kultura medialna i jej superbohaterowie: serial-killer i terrorystakamikadze. Rozważania o patologii zaburzenia ofiarniczej wymiany przez współczesny technomerkantylizm

19. Techniczna programmatyzacja doświadczenia: upadek doświadczenia na rzecz przeżycia, czyli technopoiesis na miejsce pamięci

20. Konkluzja
Media as a bio-technical system. An outline of the philosophy of the media (Summary)