Publikacja jest przeznaczona dla studentów Wydziału Materiałoznawstwa i Technologii Obuwia specjalności ?technologia i organizacja produkcji odzieży".
Stanowi pomoc dydaktyczną do przedmiotu części maszyn i urządzeń odzieżowych.
Treść obejmuje zasady przedstawiania części i mechanizmów na rysunkach technicznych, rysowanie podstawowych elementów i złożeń oraz zarys części maszyn i mechanizmów, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki maszyn i urządzeń odzieżowych.
Książka może służyć również jako pomoc dydaktyczna do przedmiotów: budowa i obsługa maszyn odzieżowych, maszynoznawstwo przemysłu odzieżowego i eksploatacja maszyn odzieżowych.
Częścią - w znaczeniu konstrukcyjnym - nazywa się składowy element wchodzący w skład maszyny, mechanizmu, przyrządu, urządzenia, aparatu itp. Pojęcie części konstrukcyjnej obejmuje:
- części (elementy) proste - pojedyncze,
- części złożone, tworzące zespoły i podzespoły konstrukcyjne różnego stopnia.
Określenie części występuje także w odniesieniu do fragmentów części konstrukcyjnych. Przykłady takich określeń to np.: łeb śruby, czop wału, wieniec koła zębatego, piasta koła pasowego.
Mechanizmem nazywa się układ związanych ze sobą części maszynowych mogących wykonywać określone ruchy w wyniku pobranej energii mechanicznej. Przykładami mechanizmów są np.: mechanizm napędu igielnicy maszyny szwalniczej, mechanizm transportu zszywanej warstwy materiałów, mechanizm podciągacza nici, mechanizm napędu chwytacza.
Wyrób to przedmiot produkcji (wytwarzania) określonej jednostki produkcyjnej (przedsiębiorstwa, zakładu). Rozróżnia się:
- wyroby proste, będące pojedynczymi częściami,
- wyroby złożone, składające się przynajmniej z dwóch części.
Szczególnymi przypadkami wyrobów gotowych są:
- półwyroby,
- wyroby końcowe (finalne).
Półwyrobami są zwykle wyroby proste przeznaczone do dalszej obróbki w jednostkach należących do tego samego lub innego przedsiębiorstwa (w tym ostatnim przypadku są w nich materiałem wyjściowym).
Wyroby końcowe to z reguły wyroby złożone z wielu mechanizmów zespołów, podzespołów i części, skompletowane do stanu, w którym nadają się do eksploatacji, np. maszyny szwalnicze, maszyny krojcze, prasowarki, żelazka.

Spis treści:

I. WSTĘP

II. PODSTAWY NORMALIZACJI

III. ZASADY PRZEDSTAWIANIA CZĘŚCI I MECHANIZMÓW NA RYSUNKACH TECHNICZNYCH
3.1. Sposoby przedstawiania przedmiotów na rysunkach
3.1.1. Rzutowanie prostokątne
3.1.2. Rzutowanie aksometryczne
3.1.3. Widoki, przekroje, kłady
3.2. Wymiarowanie przedmiotów na rysunkach
3.2.1. Ogólne zasady wymiarowania
3.2.2. Tolerowanie wymiarów
3.3. Budowa układu tolerancji i pasowań otworów i wałków
3.4. Oznaczanie stanu powierzchni

IV. RYSOWANIE PODSTAWOWYCH ELEMENTÓW MASZYN I ZŁOŻEŃ
4.1. Wstęp
4.2. Rysowanie połączeń nitowych, lutowanych, klejonych i zszywanych
4.3. Rysowanie połączeń spawanych
4.4. Rysowanie połączeń gwintowych
4.5. Rysowanie sprężyn
4.6. Rysowanie łożysk
4.7. Rysowanie przekładni zębatych, łańcuchowych i kół zapadkowych
4.8. Rysunki wykonawcze i złożeniowe
4.9. Schematy kinematyczne

V. ZARYS CZĘŚCI MASZYN
5.1. Wstęp
5.2. Połączenia
5.2.1. Połączenia nitowe
5.2.2. Połączenia spawane, zgrzewcze i lutowane
5.2.3. Połączenia wtłaczane i skurczowe
5.2.4. Połączenia klejowe
5.2.5. Połączenia klinowe, sworzniowe i kołkowe
5.2.6. Połączenia gwintowe
5.2.7. Połączenia sprężyste
5.2.8. Połączenia rurowe
5.3. Łożyskowanie
5.3.1. Wstęp
5.3.2. Osie i wały
5.3.3. Łożyska
5.3.4. Sprzęgła
5.3.5. Hamulce
5.4. Napędy
5.4.1. Wstęp
5.4.2. Przekładnie cierne
5.4.3. Przekładnie cięgnowe
5.4.4. Przekładnie zębate
5.5. Dźwignie

VI. MECHANIZMY
6.1. Wstęp
6.2. Rodzaje mechanizmów
6.3. Przykłady mechanizmów maszyn odzieżowych

LITERATURA