Po krótkim omówieniu prac nad technicznymi i ekonomicznymi aspektami racjonalnej eksploatacji stalowniczych pieców łukowych, oraz wprowadzonych, podczas kilkudziesięciu minionych lat, ulepszeń konstrukcyjnych i technologicznych, jak też zalecanych kryteriów optymalizacji procesu wytopu stali: maksymalizacja mocy łuków lub sprawności ogólnej (elektrotermicznej), minimalizacja jednostkowego kosztu produkcji stali lub maksymalizacja zysku, autor skoncentrował się na rozważeniu wpływu warunków pracy przy roztapianiu złomu, na maksymalizację mocy łuków i wydajność procesu wytopu stali (MG/h).

Szerzej omówił prace nad wpływem asymetrii konstrukcyjnej toru wielkoprądowego na stany pracy urządzenia łukowego i na moc łuków oraz prace nad symetryzacją tych torów.

Wobec obserwowanej od wielu lat tendencji budowy pieców z pomijalną asymetrią toru, autor ograniczył badania wpływu rzeczywistych warunków eksploatacyjnych podczas roztapiania złomu na moc łuków, do pieców symetrycznych.

Symulacyjne obliczenia komputerowe były prowadzone dla fazy roztapiania złomu w wybranym piecu o pojemności 50 Mg i skoncentrowane na alternatywnym oszacowaniu wpływu asymetrii i zmienności prądów, na wartość prądu maksymalnej przelotności pieca i na maksimum mocy wydzielanej w łukach. W porównaniu do pracy stabilnej przy symetrii prądowej, stwierdzono obniżenie wartości prądu maksymalnej przelotności pieca o kilka % i maksymalnej mocy łuków o blisko 10%.