Proces projektowania konstrukcji, w tym konstrukcji stalowych, składa się z kilku faz:

• Projektowania koncepcyjnego (wstępnego), podczas którego konstruktor wspólnie z architektem dokonuje wyboru rodzaju materiału konstrukcji (stal, żelbet, drewno), dokonuje rozplanowania poziomego i pionowego konstrukcji (siatka słupów, układ stężający). Na tym etapie wykonuje się często bardzo uproszczone obliczenia, mające na celu wstępne ustalenie wymiarów podstawowych elementów konstrukcyjnych (grubość stropów, przekroju słupów),

• Projektu budowlanego, wymaganego przepisami prawa budowlanego jako podstawy wydawania pozwolenia na budowę. Wykonuje się tutaj obliczenia statystyczne całego układu konstrukcyjnego, analizę stateczności oraz weryfikuje nośność elementów konstrukcyjnych,

• Projektu wykonawczego, w ramach którego projektowane węzły i połączenia oraz wykonywane rysunki warsztatowe elementów konstrukcyjnych.

Projektowanie konstrukcji składa się:

• Z kształtowania konstrukcji, wykonywanego na etapie projektu koncepcyjnego,

• Z obliczeń statycznych oraz sprawdzania stanów granicznych elementów i połączeń, wykonywanych w fazie projektu budowlanego,

• Z konstruowania, czyli nadawania kształtu elementom i węzłom, wykonywanego w projekcie wykonawczym.

W niniejszym skrypcie autorzy ograniczyli się jedynie do obliczeniowej strony procesu projektowego. Celem jest przybliżenie zasad obliczania konstrukcji oraz sprawdzania nośności i stateczności przekrojów, elementów i połączeń według zaleceń odpowiednich części normy PN-EN 1993, cz. 1., które tematycznie odpowiadają zakresowi polskiej normy PN-90/B-03200.

Spis treści