Sceneria miejska w najmniejszym stopniu wypływa i funkcjonuje w sferze estetycznej. Źródłem jej obecności w scenariuszach filmów natura procesów twórczych. Oznacza to, że takie elementy procesu twórczego jak komponowanie schematu miasta, nic są kierowane za pomocą werbalnych technik kontroli. Jedynym sposobem komunikowania się autora z generowanym schematem miasta są więc impulsy, jakie stoją u progu aktu twórczego. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności o pisaniu scenariusza filmowego, można zaryzykować pogląd, że torów charakteryzuje stan zbliżony do pojęcia optymizmu funkcjonalne¬mu Z definicji polega on na oczekiwaniu korzystnych zdarzeń związanych wysokim poczuciem własnej efektywności. Stąd większość językowych prezentacji miasta pod swoją niedokładnością, pozorami niedbalstwa topograficznego, kryje ideację miasta subiektywnego, wtórnie doświadczanego w następstwie zdarzeń. Walor scenerii miejskiej pokrywa się z wartością schematu ujawniającego sieć powiązań pomiędzy elementami składowymi pojęcia miasta. Równocześnie schemat ten kryje w sobie kolektywnie respektowaną konwencję warsztatu filmowego. Mówiąc więc o architekturze w filmie, powinniśmy raczej odnosić się do tego, co w projektach oferujących usługi informatyczne nazywane jest „architekturą rozwiązań". Chodzi o zwartą, komplementarną i autonomicznie funkcjonującą przestrzeń połączeń pomiędzy ludźmi i ich sprawami. To, że koncept ten rozpościera się na pojęciu miasta, to tylko jedna z możliwości.
Spis treści
Wstęp. Miasto-twórczość (Ewa Rewers) I. MIEJSCO-TWÓRCZOŚĆ: SPÓR O KULTURĘ, NATURĘ, SYMBOLE I ARTEFAKTY HALINA TABORSKA, Współczesna sztuka publiczna w spuściźnie kulturowej miasta BOHDAN JAŁOWIECKI, ELŻBIETA ANNA SEKUŁA, Funkcje pomnika w przestrzeni miejskiej WERONIKA BRYL-ROMAN, Sztuka publiczna w służbie miasta. Perspektywa designu społecznego ANNA GRZEGORCZYK, Uobecnianie wartości sakralnych w kulturze miasta KRYSTYNA WILKOSZEWSKA, Sztuka w ekosystemie miasta. Artefakty przyrody BEATA FRYDRYCZAK, Miasto-park. Próba poszukiwania wzajemnych relacji miedzy sztuką i naturą w przestrzeni miejskiej II. RYNKO-TWÓRCZOŚĆ: SPÓR O PROMOCJĘ I PRESTIŻ MAREK WASILEWSKI, Nowe centrum kultury w Starej Gazowni - jako projekt promocji Poznania poprzez sztukę MAGDALENA SARYUSZ-WOLSKA, Łódzka Manufaktura - przemiany przestrzeni publicznej i muzealnej BLANKA BRZOZOWSKA, Manufaktura - nowa przestrzeń konsumpcji JACEK GĄDECKI, Trudny „rejs" obiektu flagowego. Spojrzenie na rolę Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu w kształtowaniu kapitału kulturowego miasta BARBARA JANIK, Re-vital City. Odnawianie miasta i co z tym wszystkim ma wspólnego sztuka MICHAŁ CHLEBICKI, SEWERYN GRODNY, PRZEMYSŁAW SOLECKI, Zróżnicowanie instytucjonalnego kapitału kulturowego polskich metropolii
III. WSPÓLNOTOTWÓRCZOŚĆ: SPÓR O „DOBRA OBECNOŚĆ" ROLAND SCHEEFERSKI, Partycypacja procesem aktywnym MAREK KRAJEWSKI, Przeciw inżynierii wizualnej. Ożywianie i uśmiercanie miasta KUBASZREDER, Mniej niż milimetr plastiku MAICORZATA DYMNICKA, Sztuka w przestrzeni publicznej miasta - konfrontacja czy dopełnienie? ELŻBIETA RYBICKA, Literatura jako kapitał kulturowy miast polskich? PIOTR JuSKOWlAK, Sztuka wspólnoty Krzysztofa Wodiczki. Wokół Projekcji Poznańskiej ANNA GRUSZKA, Muzeum albo w poszukiwaniu miejskiej przestrzeni publicznej
IV. WSPÓŁ-TWÓRCZOŚĆ: SPÓR O DOŚWIADCZENIE BEZPOŚREDNIE ITEATRALIZOWANE RAFAŁ DROZDOWSKI, Stara i nowa polityczność sztuki publicznej, czyli od sztuki publicznej, która może liczyć na straż miejską, do sztuki publicznej, która może liczyć tylko na siebie JOANNA OSTROWSKA, Miasto - miejsce teatralne MAGDALENA GOLACZYŃSKA, Wrocławski palimpsest. Pamięć przeszłości a lokalna tożsamość twórców i obywateli ANNA NACHER, Kultura jako kapitał kłopotliwy albo jak miasto konsumuje sztukę i co z tego wynika EWA JANICKA, Potencjał wyobrażeniowy miejskiego węzła komunikacyjnego BARBARA KITA, „Autobusy i tramwaje" - rzecz o podróżowaniu w mieście
V. OBRAZO-TWÓRCZOŚĆ: SPÓR O IMPROWIZACJE I DOKUMENTACJE ANNA ZEIDLER-JANISZEWSKA, Obrazy i szyfry miasta. O Siegfrieda Kracauera strategiach percepcji i lektury przestrzeni miejskich w kontekście „zwrotu przestrzennego" współczesnej humanistyki WOJCIECH WILCZYK, Niewinne oko nie istnieje MARIANNA MICHAIOWSKA, Nauka widzenia - polskie miasta w projektach fotograficznych WALDEMAR RAPIOR, Miasto jest rytmem, rytm jest kapitałem SONIA JAROTA, Mit i mimesis. Kreacja przestrzeni miejskiej w powieściach Małgorzaty Musierowicz RAFAŁ KOSCHANY, Niewidzialne miasta? Przypadek filmu polskiego MAREK CHOJNACKI, Wartość scenerii miejskich w polskich projektach filmów fabularnych Bibliografia
|