Skrypt przeznaczony jest dla studentów kierunków architektura krajobrazu, ochrona środowiska, rolnictwo i zootechnika, realizujących ćwiczenia z przedmiotów z obszaru łąkoznawstwa i pratotechniki. Zawarty w nim materiał dotyczy przede wszystkim zagadnień związanych z botaniką łąkarską.
Ruń użytków zielonych składa się z wielu różnorodnych gatunków roślin. Występują w niej trawy, motylkowate, sitowate i turzycowate oraz zioła i chwasty. Poszczególne gatunki różnią się między innymi wartością pokarmową, czy też wymaganiami siedliskowymi. Oprócz gatunków wartościowych, pożądanych, spotykamy rośliny małowartościowe lub wręcz szkodliwe (w stosunku do zwierząt, roślin wartościowych lub gleby). Konieczne jest więc nabycie umiejętności rozpoznawania poszczególnych gatunków oraz poznanie ich biologii, wymagań siedliskowych i wartości paszowej, aby móc w pełni ocenić łąkę czy pastwisko.
Na trwałych użytkach zielonych szata roślinna odzwierciedla warunki siedliskowe. Znając gatunki możemy więc określić potrzeby zabiegów pratotechnicznych na danym użytku, między innymi w zakresie nawożenia, melioracji itp.
Wiedza z botaniki łąkarskiej jest również niezbędna przy układaniu mieszanek łąkowo-pastwiskowych. Pamiętać należy, iż od składu gatunkowego mieszanki w dużym stopniu zależy trwałość i produkcyjność zagospodarowanego użytku.
Nazwy roślin podano według opracowania: MIREK Z., PlEKOS-MlREK H., ZAJĄC A., ZAJĄC M., 2002, Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Wyd. Instytutu Botaniki im. W. Szafera PAN, Kraków.


SPIS TREŚCI

Wstęp    

1.    TRAWY (POACEAE)    
1.1.    Systematyka i znaczenie    
1.2.    Budowa morfologiczna    
1.3.    Formy wzrostu    
1.4.    Systemy krzewienia    
1.5.    Wartość pokarmowa     
1.6.    Opis gatunków    
1.6.1.    Wartościowe trawy pastewne    
1.6.2.    Inne gatunki traw    

2.    MOTYLKOWATE (FABACEAE)    
2.1.    Ogólna charakterystyka    
2.2.    Opis gatunków    

3.    TURZYCOWATE {CYPERACEAE) I SITOWATE (JUNCACEAE) .
3.1.    Ogólna charakterystyka    
3.2.    Opis gatunków    
3.2.1.    Bagienne turzyce wysokie    
3.2.2.    Bagienne turzyce niskie    
3.2.3.    Turzyce siedlisk średnio wilgotnych i suchych    
3.2.4.    Inne gatunki turzycowatych    
3.2.5.    Rośliny sitowate    

4.    CHWASTY I ZIOŁA ŁĄKOWO-PASTWISKOWE    
4.1.    Ogólna charakterystyka i podział    
4.1.1.    Rośliny zdecydowanie szkodliwe    
4.1.2.    Rośliny mniej szkodliwe lub obojętne    
4.1.3.    Zioła łąkowo-pastwiskowe    
4.2.    Opis gatunków    

5.    NAJWAŻNIEJSZE ZBIOROWISKA TRAWIASTE    
5.1.    Wprowadzenie    
5.2.    Zbiorowiska szuwarowe (Phragmitetea)    
5.2.1.    Szuwary właściwe (Phragmition)    
5.2.2.    Szuwary wielkoturzycowe {Magnocaricion)    
5.3.    Łąki bagienne (Scheuchzerio-Caricetea nigrae)    
5.3.1.    Mszary i torfowiska przejściowe iScheuchzerietalia palustris)
5.3.2.    Kwaśne młaki niskoturzycowe {Caricetalia nigrae)    
5.3.3.    Eutroficzne młaki niskoturzycowe (Caricetalia dauallianae) .
5.4.    Zbiorowiska łąkowe i pastwiskowe (Molinio-Arrhenatheretea)    
5.4.1.    Zbiorowiska dywanowe (Plantaginetalia maioris)    
5.4.2.    Murawy zalewowe (Trifolio fragiferae-Agrostietalia)    
5.4.3.    Łąki wilgotne (Molinietalia)    
5.4.4.    Łąki świeże (Arrhenatheretalia)    
5.5.    Murawy ciepłolubne (Festuco-Bromeatea)    
5.5.1.    Wapniolubne murawy naskalne (Seslerio-Festucion duriusculae)
5.5.2.    Luźne murawy o charakterze stepowym (Festuco-Stipion) ...
5.5.3.    Zwarte murawy kserotermiczne {Cirsio-Brachypodion pinnati)
5.6.    Wrzosowiska i bliźniczyska (Nardo-Callunetea)    
5.6.1.    Wrzosowiska (Calluno-Ulicetalia)    
5.6.2.    Bliźniczyska (Nardetalia)    

6.    UKŁADANIE MIESZANEK NA UŻYTKI ZIELONE    

7.    ZASADY WYKONANIA ZIELNIKA ROŚLIN ZBIOROWISK TRAWIASTYCH
    
Załączniki      
Literatura