Próba odpowiedzi na pytanie o piękno sięga samych początków ludzkiej myśli. Czym jest, w jaki sposób i dlaczego się objawia, jakie jest jego miejsce wśród innych wartości, jaką odgrywa rolę w życiu człowieka? W końcu - czy można ostatecznie ustalić jego kryteria, czy jest ono ponadczasowe, czy też może historycznie zmienne?
Piękno oglądać możemy wieloaspektowo - zarówno w wymiarze estetycznym, jak i fenomenologicznym czy metafizycznym. Co istotne - każdy z wymienionych obszarów związany jest z obecnością człowieka w kulturze, czyli tak z jego drogą indywidualną, jak i z byciem w zbiorowości. Odniesienie do piękna organizuje zatem nasz stosunek nie tylko do samych siebie, ale i do świata oraz innych ludzi. Tak rozumiane, staje się ono wartością nie tyle stńcte estetyczną, ile egzystencjalną, a to z kolei prowadzi do problematyzacji fenomenu pięknego życia. Tu jednak pojawiają się kolejne pytania. Czy we współczesnym świecie kategoria piękna nie okazuje się bezużyteczna, bo czasem zbyt uniwersalna, a czasem zbyt partykularna? Czy sztuka, która odwróciła się od łatwego piękna, od tyranii tego, co się podoba, i zmierzająca w stronę de-kreacji, wspiera życie, chroniąc je przed zbanalizowanym i funkcjonalnym pięknem, czy może wręcz przeciwnie, odrywa się od życia w kierunku odsłaniania swej autonomicznej, obcej, nie--ludzkiej postaci? W jaki sposób człowiek spotyka się z pięknem? Czy czyni go ono istotnie lepszym? Czy doświadczenie religijne może obejść się bez piękna?
Nie można też uciec od pytań jeszcze bardziej podstawowych, a mianowicie o kształt tego, co określa się mianem pięknego życia. Czy jest to po prostu życie wygodne, beztroskie, bezkłopotliwe, jak się potocznie uważa? Czy jest to życie podporządkowane społecznym wyobrażeniom i oczekiwaniom? Czy piękno może zaistnieć w życiu niedoskonałym, w nieludzkiej rzeczywistości, w czasie cierpienia, bólu i śmierci? Czy wreszcie jest ono czymś danym, czy raczej zadanym jako nieustanne wyzwanie, próba i droga?

Spis treści

Wstęp         
PIĘKNO W SZTUCE

Renata Rogozińska
Na tropie Niespaczonego. Estetyka i mistyka deformacji w sztuce religijnej         

Tomasz  Kubikowski
Teatr, życie, piękno, pożytek: fenomen Wilhelma Meistra         

Juliusz Tyszka
Kondycja ludzka aktorki i aktora: czy życie „pomiędzy” może być piękne?         

Mirosław Loba
Skandal pięknego życia         

PIĘKNO JAKO KATEGORIA ETYCZNA

Kazimierz Ilski
Piękno jako kryterium etyczne         

Małgorzata Jankowska
Odwaga i odpowiedzialność. Andrzeja Grzegorczyka przepis na piękne życie         

Sergiusz Niziński
Święta Teresa o pięknie przyjaźni         

PIĘKNO JAKO TRANSCENDENCJA

Witold Kawecki
Teologia piękna          

Wojciech Ciak
Piękno transcendencji pięknem ludzkiego życia – św. Teresa od Jezusa          

Anna Grzegorczyk
Góra piękna i ekstazy. O ścieżkach doskonalenia ducha i ciała         

Krzysztof Pawłowski
Trud wspólnego życia bogactwem osoby

PIĘKNO W MYŚLI FILOZOFICZNEJ

Marek Jędraszewski
Piękno, które niesie ocalenie         

Wanda Półtawska
Koncepcja pięknej miłości Jana Pawła II             

Krzysztof J. Pawłowski
Piękno życia jako harmonia rozumu, uczuć i woli     

TRUDY PIĘKNEGO ŻYCIA

Agnieszka Kulig
Męstwo bycia – męstwo  samotności. Ujęcie antropologiczne         

Małgorzata Baranowska
Jak dzisiaj żyć pięknie?         

Wiesław  Małecki
Dzieciństwo a fenomen pięknego życia – Joachim Heinrich Campe         

Dagmara Drewniak
Fenomen pięknego życia albo literatura piękna (p)o Zagładzie         

PIĘKNE BIOGRAFIE

Izolda Topp-Wójtowicz
Złota legenda. O pięknym życiu świętego         

Małgorzata  Grzywacz
Mulieres religiosae. Piękno życia jako element zakonnych zapisów autobiograficz-nych kobiet         

Indeks osób         

Noty o autorach